على صدرايى خويى

87

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

توضيح داده است . آغاز : نفائس كلام و تاج مرام ستايش سخن آفرينى كه زبان را به نطق متنوعه بنواخت . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : خاتمة الطبع به فارسى به قلم سيد تصدق حسين مصحح مطبع نامى اوده اخبار در آخر فرهنگ نامه در يك صفحه آمده ، در آخر سكندر نامه ( ص 548 - 547 ) خاتمة الطبع مطبوعات سابقه به قلم مولوى محمد هاديعلى اشك و بعد از آن قطعه تاريخ منظوم به قلم منشى كالكاپرشاد متخلص به موجد و دو بيت از منشى اشرفعلى صاحب اشرف و دو بيت از منشى گوبندپرشاد صاحب فضا و بعد از خاتمة الطبع جديد به نثر آمده است . محل چاپ : هند ؛ لكهنو . مطبعه : نول كشور . تاريخ طبع : ربيع الثانى 1305 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 44 + / 548 - 253 ؛ اندازه : 27 * 18 ؛ تعداد سطور : 13 . ( 580 ) مجموعه 1 . مثنوى حضرت شيخ بهلول ( 30 ص ) ( ادبيات فارسى ، عرفان - فارسى ) از : شيخ بهلول مثنوى عرفانى است در صفحه عنوان در وصف مثنوى و مؤلف آن چنين آمده است : مثنوى ناياب پر از معرفت * بحر وحدت گنج عرفانش صفت بس كه معنى او مفيد هر فحول * زين سبب گرديده عالم را قبول بحر عرفان بود اين مرد خدا * شير يزدان بود گنج بى بها در ره معنى سعادت داشت بس * ترك تجريدى به غايت داشت بس مؤلف در اين مثنوى مطالب عرفانى را با ذكر حكايت هايى بيان نموده است . عنوان حكايت هاى آن چنين است :